میدونم اکثر آدما خوش استقبال و بد بدرقهاند! میدونم که همه پی حمالی گرفتنن! ولی وقتی به یه آدمی میرسم که هنوز بعد از دو تا پروژهی نوشتنی از نوشتنم تعریف میکنه و میخواد بازم براشون بنویسم! از همه مهمتر موقعی که لازمه پولم رو میده! دوست دارم کمی کیف کنم! شاید اون تحفه نباشه! شاید یه وقتی گند بزنه به حالم! ولی از بس آدم مزخرف مطلب دزد دیدم که برای همین قدرشم دلم خوشه! حداقلش اینه که بعد از یکسال همکاری کاری به زندگی شخصی آدم ندارن، و یه کاری میکنن که به زندگی شخصیشون کاری نداشته باشی! نه که به خاطر زندگی شخصی خودشون که زیاد خوب نیست، و تو ازش خبر داری دیگه نخوانت! نمیدونم نه! میدونم! میدونم که هر کی ازت تعریف کنه، یعنی داره خرت میکنه! مگر این که تعریفش هوشمندانه باشه! نه این که فقط بگه خوب مینویسی! و بعد یه کوه کار بهت بده! ولی این قدر آدم مزخرف دیدم و تحملشون کردم که یه آدم معمولی برام شاهه! ندید بدید شدم! این رو اعتراف میکنم!

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر